کاغذ رنگی

Tuesday, March 20, 2007

سومی

پس!
سومی که بود که گریه کرد؟
ما که
دو نفر بیشتر نبودیم!
Posted by مریم ماهانی at 12:49 AM

0 comments:

Post a Comment

Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)

Blog Archive

  • ▼  2007 (13)
    • ►  April (2)
      • اول سالی اسباب کشی کردیم دو تا خیابان بالا تر. فقط...
      • وقتی خالی می شوم از کسالت روزرمرگی ام، انگارکه د...
    • ▼  March (8)
      • هر وقت که می بیندت کلی حرف دارد بگوید برایت، هم اش...
      • زندگی، شستن یک بشقاب است
      • لبخند
      • سومی
      • این چند نفر
      • زیرا برای گریه ما هی ها سفر به سطح آب می کنند
      • پایانی
      • داروگ کی می رسد باران؟
    • ►  February (3)
      • کودکانه ها و دروغ
      • با نام تو
      • برای او که همیشه مرا آموخت

مجلات و سایت ها

  • آثار هنر مندان ایرانی
  • جن و پری
  • خانه ی هنرمندان ایرانی
  • زنستان
  • زیگزاگ
  • شعر در هنر نویسش
  • عروض
  • فروغ
  • فصل نامه ی شعر
  • فصل نو
  • قابیل
  • ققنوسان
  • هزار تو
  • هزار و یک شب
  • هفت سنگ
  • کاریکاتور
  • کوچه های تهران

پیوندها

  • سنجاب خانوم
  • یادداشتهای یک ایرانی از اسرائیل
  • مریم مومنی
  • دختر بودن
  • آق بهمن
  • میرزا پیکوفسکی
  • لابراتوار کلنگ
  • مریم گلی
  • قصه های عامه پسند
  • دیوانه
  • یادداشت هایی در راه
  • فروغ
  • در به درها
  • امیر
  • نوشته های اتوبوسی